Η Ευρωπαϊκή Ένωση με την οδηγία COM (2020) 663 στις 14/10/2020, αναφέρει ότι στόχος είναι να μειωθούν οι εκπομπές μεθανίου στην ΕΕ κατά 29 % έως το 2030, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005. Ωστόσο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενίσχυση του επιπέδου φιλοδοξίας για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στο 55% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 έως το 2030, θα απαιτούσε την επίσπευση των προσπαθειών αντιμετώπισης των εκπομπών μεθανίου, ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις απαιτείται αύξηση του ποσοστού μείωσης των εκπομπών μεθανίου από το 35 % στο 37 % έως το 2030 σε σύγκριση με το 2005.

Στην ΕΕ, το 53 % των ανθρωπογενών εκπομπών μεθανίου προέρχεται από τη γεωργία και το 26 % από τα απόβλητα. Ακόμα σύμφωνα με την ίδια οδηγία, η Επιτροπή θα παράσχει στοχευμένη στήριξη για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη της αγοράς βιοαερίου από βιώσιμες πηγές, όπως η κοπριά ή τα οργανικά απόβλητα και κατάλοιπα, μέσω επικείμενων πρωτοβουλιών. Αυτές θα περιλαμβάνουν το μελλοντικό ρυθμιστικό πλαίσιο για την αγορά φυσικού αερίου και την επικείμενη αναθεώρηση της οδηγίας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η Επιτροπή θα προτείνει ένα πιλοτικό πρόγραμμα για τη στήριξη των αγροτικών περιοχών και των γεωργικών κοινοτήτων στην κατασκευή έργων βιοαερίου και στην πρόσβαση σε χρηματοδότηση για την παραγωγή βιοαερίου από γεωργικά απόβλητα.

Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε πόσο κρίσιμη είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση η μείωση των εκπομπών μεθανίου. Επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη να συμμετέχουν οι ερευνητικοί φορείς της Ελλάδας στην έρευνα βελτιστοποίησης και παραγωγής του βιοαερίου αλλά και διαχείρισης των υπολειμμάτων του. Θα υπάρξουν ευκαιρίες χρηματοδότησής και απορρόφησης Ευρωπαϊκών κονδυλίων, αλλά και συμμετοχής σε ερευνητικά σχήματα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Επιπλέον, οι συνεταιρισμοί παραγωγών θα αποκτήσουν γνώση και πρόσβαση στην τεχνογνωσία παραγωγής βιοαερίου, σε περίπτωση που αποφασίσουν να λάβουν μέρος στην προτεινόμενη εφοδιαστική αλυσίδα αξιοποίησης των υπολειμμάτων των ορυζώνων. Επιπλέον, τα υπολείμματα θα διατίθενται έτσι ώστε να εξαλειφθούν κατά το μέγιστο δυνατόν τα προβλήματα που έχουν εμφανισθεί από την ενσωμάτωση της καλαμιάς του ρυζιού στο έδαφος, που συνεπάγεται αύξηση του κόστους παραγωγής λόγω της χρήσης καυσίμων, καταπόνηση των αγροτικών μηχανημάτων εξαιτίας της φύσης του εδάφους (συνεκτικό λόγω της συνεχόμενης κατάκλισης) καθώς και από την αύξηση της συχνότητας εμφάνισης ασθενειών που πηγάζουν από τα υπολείμματα, και αυξάνουν τις απώλειες παραγωγής και το κόστος της φυτοπροστασίας.