Η παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας από τα υπολείμματα των καλλιεργειών αναπτύσσει μία ολόκληρη εφοδιαστική αλυσίδα γύρω από δύο βιομηχανικούς κλάδους, της παραγωγής βιοαερίου και δομικών υλικών. Το βιοαέριο θα αποτελέσει το μεταβατικό καύσιμο μέχρι την πλήρη απαλλαγή μας από τα ορυκτά καύσιμα. Παρόλα αυτά, το βιοαέριο είναι μία ανανεώσιμη πηγή ενέργειας και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά την πλήρη αποδέσμευση μας από τους ορυκτούς υδρογονάνθρακες.

Σε όλο τον κόσμο παρουσιάζεται μία αύξηση των μονάδων παραγωγής βιοαερίου και ειδικότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Νορβηγία το 2018 εγκαινίασε το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής υγρού βιοαερίου, με δυνατότητα παραγωγής 25 εκατομμυρίων Nm3 ετησίως. Ως αποτέλεσμα, η προσφορά του στην αντίστοιχή μείωση των εκπομπών CO2 είναι της τάξης των 60.000 τόνων ετησίως, και αντίστοιχα στην αντικατάσταση 25 εκατομμυρίων λίτρων ορυκτών καυσίμων (Biokraft, Skogn, Norway).

Για να καταστεί η Ελλάδα ανταγωνιστική σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης, οφείλει να έχει ενεργειακή επάρκεια η οποία να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Επιπλέον, ο κατασκευαστικός τομέας αποτελεί έναν παραδοσιακό μοχλό της οικονομίας και της ανάπτυξης τόσο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η δημιουργία, οικοδομικών υλικών (οπτόπλινθων) από τα υπολείμματα του βιοαερίου των ορυζώνων θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής τουβλοποιίας τόσο λόγω των πλεονεκτημάτων που παρουσιάζουν αυτοί οι οπτόπλινθοι (καλύτερες μηχανικές και φυσικές ιδιότητες) αλλά και λόγω της διαδικασίας παραγωγής τους που στηρίζεται τις αρχές της κυκλικής οικονομίας.

Παράλληλα, η παραγωγή βιοαερίου και οικοδομικών υλικών, μέσω της ανάπτυξης, θα είναι σε θέση να δημιουργήσει κάποιες νέες θέσεις εργασίας στην εφοδιαστική αλυσίδα, μείωση των εισροών φυτοφαρμάκων, να αυξήσει την πρόσοδο για τους ορυζοκαλλιέργητές, μείωση της μόλυνσης των υπόγειων υδάτων, εξάλειψη του φαινομένου της καύσης των υπολειμμάτων των ορυζώνων, περιβαλλοντικό όφελος λόγω της μείωσης των εκπομπών ρυπογόνων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, άρα και βελτίωση της ποιότητας ζωής για τους κατοίκους περιοχών που γειτνιάζουν με τις ορυζοκαλλιέργειες όπως αυτές τις Δυτικής Θεσσαλονίκης.